تاملی بر حادثه تور رفتینگ دزفول

Thinking on the Dezful Tour2

تفریحات و ورزش های آبی چند صباحی است که در ایران مورد توجه قرار گرفته است، اما گویا ما هیچ وقت نمی خواهیم یاد بگیریم ابتدا فرهنگ استفاده از چیزی را بیاموزیم و سپس آن را مورد استفاده قرار دهیم.

با نگاهی بر حادثه تور رفتینگ رودخانه دز ردپای عدم شناخت نسبت به جریان های آبی را می بینم. متاسفانه در ورزش های آبی از جمله دره نوردی و رفتینگ (قایق سواری در رودخانه های خروشان) ما در شناخت جریان های آبی ضعف داریم.

بدون هیچ اطلاعاتی از انواع جریان های آبی، خطرات آنها و روش های فرار از جریان های آبی جسم و زندگی مان را همچون پر کاهی بی ارزش به آب ها می سپاریم.

دره نوردی نیز بر اثر عدم شناخت جریان های آبی و راه های فرار از آن، در ایران کم حادثه نداشته است. دره نوردی که تنها با همراه داشتن یک چاقو می توانست طنابش را برش دهد و خود را از طناب جدا کند و از دام جریان آبی رها شود و الان زنده باشد، متاسفانه غرق شد. افسوس که عدم اطلاع از همین راهکار ساده باعث شد در کام جریان آبی دره فرو رود.

در سراسر دنیا، سواحل و رودخانه هایی که شامل جریان آبی خطرناک گرداب هستند با تابلوهای هشداری «شنا ممنوع»، ایمن سازی شده اند. مامورین ساحلی در ساحل پلایا زیپولیت در مکزیک به دلیل وجود جریان های آبی گرداب مانع شنا کردن گردشگران می شوند. جریان های آبی به اندازه ای خطرناک است که در ایالت های ایالت‌های وایومینگ و داکوتای جنوبی آمریکا مقامات مربوطه طرح ممنوعیت بازدید عمومی از «رودخانه بل فورچه را ارائه داده اند.

در ایران برای ورزش های نوپای آبی، نه تابلو شنا ممنوع و نه ممنوعیت بازدید عمومی را می توان انتظار داشت. اما حداقل انتظار می رود متولیان هر برنامه این شناخت و اطلاعات را به تیم بدهند که فرد بداند وارد چه رودخانه و دره ای با چه چالش هایی و چه راهکارهایی می شود.

نویسنده: فاطمه تیموری

0
اشتراک‌گذاری

ارسال پاسخ