«اشترانکوه» اندر خم پیچ «تابلو» ها

The problems of the Oshtorankuh panel1

مدتی است ماجرای مونتاژ و نصب تابلو قلل اشترانکوه و تخریب آنها توسط عده ای با اهداف روشن، باعث انتشار قضاوت هایی کذب در دنیای مجازی و کانال های تلگرامی شده است. دراین راستا «عزت میری» کوهنورد با اخلاق شهرستان ازنا توضیحاتی را ارائه داده است و قضاوت را به مخاطب سپرده است.

« به نام خالق کوه ها؛ پروردگارا سینه ام را گشاده دار و کار را بر من آسان کن. گره از زبانم بگشاى تا سخنم را درک کنند.

سلام بر همه کوهنوردان مخصوصا کوهنوردان شریف شهرستان «ازنا». بسته به پست هایی که در یکی از کانال های تلگرامی ازنا دیدم، در خود لازم دیدم که جزییات امر را برای همشهریان و دیگر کوهنوردان مطرح کنم.

در سالیان نه چندان دور، اینجانب «عزت میری» به همراه چند نفر از بهترین کوهنوردان استان که فعالیت های بعضی از آنها در سطح کشوری مطرح است، تصمیم به نصب تابلو بر روی سه قله “گل گل”، “سنبران” و “کول جنو” گرفتیم که به یاری دوستان پرتوانم در سالیان گذشته این مهم را به سرانجام رساندیم.

ساخت و حمل و نصب تابلو ها کاملا خودجوش بود که با مشورت و مشارکت بهترین کوهنوردان این شهر انجام شد. چند سالی گذشت؛ کوهنوردان همان طور که با طبیعت ملایمت نشان می دادند به تابلوها هم آسیبی نزدند و در حفظ و نگهداری آنها کمک حال بودند.

اما بعد از گذشت چند سال از نصب تابلوها (که تا آن روز هیچگونه آسیبی ندیده بودند) روزی در جلسه ای که در خانه کوه شهرستان ازنا برگزارشد، تصمیمی به بدین شرح مقرر شد؛ «نام هیئت شهرستان ازنا در ذیل تابلو ها عنوان شود».

این تصمیم با اضافه کردن شبرنگ به این تابلوها انجام شد. ولی شوربختانه این اقدام با رفتارهای ناهنجاری از جانب بعضی دوستان همنورد از شهرستان های مجاور مواجه شد. عده ای با تخریب و دست کاری نوشته های روی تابلو ها شکل بسیار زشت و نامطلوبی (که به هیچ عنوان برازنده نام قلل سترگ اشترانکوه نبود) آسیب رساندند.

با توجه به اینکه یک سالی از تخریب این تابلو ها می گذشت که با یادآوری برخی دوستان همنورد، برای بازسازی مجدد تابلو های قلل مذکور، قرار بر این شد که تابلو های جدید با ابعاد بزرگتر و تماما فلزی از سوی هئیت کوهنوردی ازنا آماده و نصب شود.

با توجه به طولانی بودن روند آماده سازی این تابلو ها، اینجانب با مشورت و همراهی دوستان همنورد، تصمیم گرفتیم به صورت موقت تابلویی به همان روال قدیم که بود مونتاژ و نصب کنیم تا تابلو های جدید هئیت آماده شوند.

ما تابلو قله کول جنو را بدون نام و نشانی از خودمان یا هیچ شخص حقیقی یا حقوقی و صرفا با ثبت نام قله و ارتفاع آن، مونتاژ کردیم. چرا که معتقدیم تابلو قله باید عاری از هرگونه نام و نشان تجاری یا تبلیغی باشد.

پس از نصب تابلوی قله کول جنو در جمعه گذشته که نامی از هیئت کوهنوردی ازنا در آن ذکر نشده بود، ناگهان با موجی بزرگ در فضای مجازی که با فرافکنی عده ای نا آگاه به آن دامن زده می شد مواجه شدیم که بنده حقیر را محکوم به «قله فروشی» کرده اند و برچسب این را به من زده اند که با همکاری با عوامل بیگانه به ظن دوستان (الیگودرزی_دورودی_اراکی، که همگی برای من محترم و عزیز هستند) تلاش دارم که مالکیت این رشته کوه بزرگ را از دست “ازنایی ها” در آورم و با سند شش دانگ منگوله دار به عوامل بیگانه واگذار کنم! چه داستان مضحک وخنده داری.

بر هیچ کس پوشیده نیست که تمامی راه های صعود به قلل 13گانه اشترانکوه از ازنا می گذرد و حق تصمیم گیری در مورد این رشته کوه زیبا در زمینه کوهنوردی حق مسلم کوهنوردان صاحب نظر این شهرستان است. مضحک تر موجی مجازی تلگرامی که اره انداخته اند این است که، عده ای گمان کرده اند که چون نام «هییت کوهنوردی ازنا» در تابلو قله مذکور نیامده است، پس من که عاری از هر عنوان و پست و مقامی هستم سند شش دانگ مالکیت اشترانکوه بزرگ را واگذار کرده ام!

مالکیتی که قرار است با نوشتن یا ننوشتن نام منسوخ شود واقعا بد به حال آن مالکیت. هرچند مالک تمامی کوه ها و دشت ها، وجود مبارک ذات حق است و به شخصه معتقدم که کوه ها متعلق به همه کوهنوردان جهان از هر نژاد و قومی است. ولی این دلیل بر نداشتن حس وطن دوستی اینجانب نیست.

در اینکه شهر زیبای ازنا مدیون اشترانکوه همیشه سربلند است هیچ تردیدی ندارم. ولی تاسف بنده بر این است که دوستان همنوردی که خود را تافته جدا بافته و سرآمد جامعه می دانند و دم از معرفت انسانی والا در راستای کوهنوردی میزنند، به سادگی شروع به قضاوت می کنند.

بندگان خدا کوهنوردانی که در این هفته اخیر به قله ی کول جنو صعود داشتند و من هم راهنمای آنها بودم، از توهین های متعدد برخی بی نصیب نماندند و در اقدامی ناسالم عکس یکی از این کوهنوردان تهرانی را از پیج خصوصی اش برداشتند و مخدوش کردن تابلویی در سراب تخت شاه کمندان را به ایشان نسبت داده اند (که یکسال به همون شکل بوده است). اینکار به دور از انسانیت است.

آیا کوهنوردان اراک، کوهدشت، خرم آباد، تهران و بروجرد که روی قله هنگام نصب تابلو حضور داشتند، باید هر تهمتی که خواستیم به همه ی آنها بزنیم؟ من که هفته ام را بدون اشترانکوه سپری نمی کنم، بی گمان تعصب بسیار بیشتری دارم نسبت به برخی دیگر که سالی یک بار یا دوبار و یا اصلا به اشترانکوه صعودی نداشته و اظهار فضل می کنند.

در آخر عرض می کنم: اشترانکوه را با صعودهای جانانه و خاطرات دلپذیر به هم وطنانمان معرفی کنیم نه با شعارها و پیام های بدون نزاکت و تفرقه برانگیز. داوری را به شما مردم فهیم ودانا می سپارم.»

عکس و نویسنده: عزت میری

2
اشتراک‌گذاری

ارسال پاسخ