صعود سرعتی کوه دنالی بام آمریکای شمالی – Denali Peak

americas-roof-run-denali-peak

کتی بونو اولین کوهبانویی است که توانسته بر روی قله دنالی بام آمریکای شمالی اکسپدیشن سرعتی انجام دهد.

کتی بونو موفق شد قله دنالی (Denali-متر 6190)، بام آمریکای شمالی را از رخ غربی در 21 ساعت و 6 دقیقه صعود کند.

کتی بونو در مصاحبه خود با سایت کلایمینگ آمریکا، سال 2017 را برای خود سال سنگ و صخره نام گذاری کرده است و بخش اعظم تمرکزش را بر روی سنگنوردی خواهد گذاشت.

Denali Peak

کوه دنالی یا «مک کینلی» به ارتفاع 6190 متر در آلاسکای آمریکا، بلندترین کوه آمریکای شمالی است. نام دیگر قله دنالی، مک کینلی به احترام نام بیست و پنجمین رئیس جمهور آمریکا بر آن نهاده شده است. این کوه یکی از قلل سخت 6000 متری برای صعود است و توسط کوهنوردان در قیاس با قلل 8000 متری قرار می گیرد؛ قله دنالی یکی از هفت کوه مرتفع هفت قاره نیز است.

دنالی مرتفع ترین کوه دنیا

یکی از ویژگی های اصلی دنالی که آن را از قلل دیگر متمایز می کند فاصله کمپ اصلی تا نوک قله ی آن است. در واقع اگر مبنای ارتفاع کوه ها را فاصله عمودی کمپ اصلی تا قله در نظر بگیریم؛ .برای صعود به دنالی باید در حدود 5500 متر بصورت عمودی ارتفاع زیاد کرد. همچنین قله دنالی از نظر فاکتور ارتفاع نسبی کوه ها، بعد از اورست و آکانکاگوا در آرژانتین سومین کوه دنیا است.

تاریک ترین ماه سال در دنالی

کوه دنالی به دلیل قرار گیری در عرض جغرافیایی 63 درجه شمالی در ایالت آلاسکای آمریکا نه تنها آب و هوایی بسیار سرد و خشن دارد بلکه طول روز نیز در آن بسیار کوتاه است بطوریکه ماه ژانویه تاریک ترین ماه سال است.

یکی دیگر از چالش های صعود به دنالی آب و هوای سرد و بسیار متغیر این کوه است. دنالی به دلیل قرار گرفتن در عرض جغرافیای 63 در جه شمالی آب و هوایی بسیار سرد و متغیر نسبت به کوه های هم ارتفاع خود در رشته کوه های هیمالیا و قراقروم دارد.

اولین صعود انفرادی زمستانه در ژانویه

لانی دوپر Lonnie dopre کوهنورد 53 ساله آمریکایی بعد از سه تلاش ناموفق در ژانویه سال 2015 در چهارمین سال متوالی تلاش زمستانی خود بر روی قله 6190  متری دنالی (بلندترین کوه قاره آمریکای شمالی در آلاسکا)، اولین صعود موفق انفرادی در ماه ژانویه را انجام داد.

سال 2014 در تلاش ناموفق دوپر بر روی دنالی سرعت باد به 100 مایل بر ساعت و دما به 51 درجه زیر صفر رسید که او را مجبور به بازگشت کرد. لانی دوپر در صعودهایش از چادر استفاده نمی کرد و شبها را در غار های برفی که خود حفر می کرد به سر می برد.

در سال 2015 و در روز صعود طلوع خورشید در 10:28 قبل از ظهر و غروب خورشید در 3:53 بعد از ظهر بود؛ یعنی دوپر فقط حدود 5 ساعت و نیم از روشنایی روز برخوردار بود.

قبل از این صعود موفق لانی دوپر، فقط 16 نفر موفق به صعود زمستانی کوه دنالی شدند که در این بین فقط صعود یک تیم روسی در ماه ژانویه بود.

اولین صعود

اولین تلاش برای صعود این کوه در سال 1903 توسط “جیمز ویکرشام” انجام شد. این صعود از مسیر دیواره شمالی دنالی انجام شد و صعودی ناموفق بود. این مسیر بعدها “مسیر ویکرشام” نامیده شد. به دلیل خطر بهمن در این مسیر تا سال 1963 این مسیر بدون صعود باقی ماند.
اولین صعود این کوه در سال 1913 توسط کوهنوردان آمریکایی انجام شد و تا 19 سال بعد دنالی صعود نشد تا اینکه دومین صعود این کوه در سال 1932 انجام شد.
اولین صعود زمستانی این کوه در سال 1967 ثبت شده است.

کتاب «منفی 148 درجه»-«Minus 148 Degrees»

صعود زمستانی دنالی به دلیل دمای بسیار پایین، برف بسیار زیاد در مسیر، خطر بهمن، یخ زدن مسیر و درگیری با یخ و صخره، فاصله زیاد کمپ اصلی تا قله و آب و هوای بسیار متغیر جز کارهای شاخص و بسیار سخت در کوهنوردی است.

اولین صعود زمستانی دنالی در سال 1967 توسط سه کوهنورد انجام شد. آنها در هنگام برگشت با طوفان و کولاک مواجه شدند و 6 روز را در یک غار برفی بیواک کردند.

آرت دیویدسن (Art Davidson) یکی از اعضای تیم سه نفره بعدها کتابی با عنوان «منهای 148 درجه» با اشاره به سردترین دمایی که آنها در بیواک تجربه کردند را منتشر کرد. متاسفانه این کتاب هنوز به زبان فارسی ترجمه نشده است.

4
اشتراک‌گذاری

ارسال پاسخ